صفحه اول 1396/10/12
صفحات امروز
  • صفحه اول 1396/10/12
    1
  • سیاست فردا 1396/10/12
    2
  • سیاست فردا 1396/10/12
    3
  • زندگی فردا 1396/10/12
    4
  • مردم فردا 1396/10/12
    5
  • جهان ایرانی 1396/10/12
    6
  •  1396/10/12
    7
  • جهان فردا 1396/10/12
    8
  • اقتصاد فردا 1396/10/12
    9
  • اقتصاد فردا 1396/10/12
    10
  • اقتصاد فردا 1396/10/12
    11
  • اقتصاد فردا 1396/10/12
    12
  • فرهنگ فردا 1396/10/12
    13
  • فرهنگ فردا 1396/10/12
    14
  • فرهنگ فردا 1396/10/12
    15
  • فرهنگ فردا 1396/10/12
    16

راه‌حل

شورای سردبیری

پیگیری‌های تحریریه «جامعه فردا» نشان می‌دهد حتی ورود احزاب اصلاح‌طلب دارای پایگاه اجتماعی به عرصه برای کنترل ناآرامی‌های اجتماعی و جلوگیری از توسعه تظاهرات در ابعاد خطرآفرین، فاقد نتیجه و بی‌سرانجام ارزیابی شده است. معنای وضعیت این است که برای گفت‌وگو با جامعه‌ای که در کف خیابان‌هاست، هیچ‌کس وجود ندارد.
نتیجه محتوم این وضعیت احتمال ارتقای رویارویی به نقطه جوش با عبور رویارویی‌ها از دست‌انداز‌های اتفاقی و احتمالی و تشدید وخامت هرچه بیشتر در طول زمان است. فرجام نهایی، یک صف‌بندی خشن و الزام به سرکوب خواهد بود.
از اصلاح‌طلبان به عنوان شرکای- کمابیش!- 20 ساله حکومت انتظار می‌رفت و می‌رود در ارزیابی وضعیت حداکثر واقع‌بینی را نشان دهند. به نظر می‌رسد در امتناع آنها و اظهار ناتوانی برای ورود به پروسه کنترل مشکل، نوعی ترس از عدم موفقیت و کاهش اعتبار مؤثر باشد، و شاید برخی می‌پندارند واگذاری روند به گذشت زمان، امتیازگیری سیاسی را به همراه بیاورد. اگر چنین باشد، محاسبه‌ای با نتیجه اشتباه است: هلاک جمهوری.
آن نتیجه محتوم نیز بن‌بست دوم است. حکومت نه میل و اراده به سرکوب تظاهرات و نه تحلیلی درباره نتیجه‌بخش بودن آن دارد. اما فقدان راه‌حل مسالمت‌آمیز، در نهایت و مانند خودروی بی‌ترمزی در سراشیب، برخورد منتهی به نابودی است. کابوس اجبار حکومت به کاربرد سلاح برای کنترل نظم نباید واقعیت یابد.
شاید بهتر باشد امتیاز اصلاح‌طلبان برای مشارکت در این پروسه پیشاپیش به آنها داده شود. آنچه دیگر برای کسی اهمیت جدی ندارد اما نمادین است: پایان حصر محصورین، به عنوان حسن نیت و دلجویی از سیدمحمد خاتمی و دعوت رسمی از او برای حضور در جامعه. واقعا دستاوردهای بزرگی نیستند و تفاوتی در معادله قدرت و توازن نیروها پدید نمی‌آورند، اما شاید نشانی از آغاز یک دوره جدید از آشتی ملی به شمار بیایند و بدنه وسیع اصلاح‌طلبان را به تحرک برای گفت‌‌وگوی آرامش‌بخش با کسانی گسیل کند که خیابان‌ها عرصه ابراز احساس و مطالبات آنهاست.

قوانین ارسال نظر
  • جامعه فردا نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند
  • لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری کنید
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابه دارند، انتشار نمی‌یابند
صفحه اول